Kırk yıl önce bir sapan taşına,
Pervasızca harcadım başımı, ahmakçasına
O günden sonra ne kaldı beyin dağarcığımda
Alnı buruşuk orkestra şefi gibi ayakta,
Koro başka alemde ben kendi havamda!...
Hep şef oldum kimse laf kondurmadı bana,
Bir sapan taşı daha gelseydi sol yanıma,
Belki dengede dururdu omzumdaki kafa,
Kafamı yastığa koyduğumda,daldım derin uykuya,
Ne koro var karşımda ne de cambazlar arkamda
Bir rüya ki yürüyorum köyümün çamur yollarında!...
Günler ayları,aylar yılları kovaladı ama ulaşamadı bana
Dört nala kalkan at gibi çılgınlıklarım üstümde
Yalan dolan kahpe kurşunlar saplansa yüreğime,
Şef oldum şef,parmakla gösterildim gazinoda,
Beni benden çalanlar karşımda gülüyorlar yüzüme
Tüm karanlıkları çıkınlayıp gömleğime,gidiyorum bu gece köyüme!...
Asfalt yollarda yaya yürürken bakakaldım sürülen toprağa,
Sökülen otların burcu burcu kokusu geliyordu burnuma
Daldım gittim,benden habersiz savrulan kırk yılıma
Hangi dala kondu,kim bilir nerede gizlendi bir gönle
Kırık duygular arasında kaldıramaz oldum bu bedeni yine,
Anlatamadım şu eşek kafama,bu şehirden yar olmaz anlasana!...
Gün batmadan önce durmuşum bir kayanın üstüne,
O temiz bol oksijenli havayı doya doya çekiyorum içime,
O günlere yaptığım ihanetin bedelini peşin istiyorlar bu günlerde
Her sabah apar topar koşuyorum oksijen solumak için iki saatliğine
Bir sapan taşı yerine,belki üç taş gelseydi beynime
Tencereyi kaynatmak için üç taş olsaydı,hiç gelir miydim bu şehre!...
Nasıl geçti gençlik bilmiyorum ama,ihanetin bedeli bu her halde,
Hayat,tarla,bayır,yazı ve dikenler içinde geçer mi böyle,
Söylenerek gidip geldiğimiz o yollarda aldığım bir nefese,
Yemin ediyorum bu şehrin tümünü satarım o sadeliğe,
Çamur olsa da köyümün yolları,yüreğim temiz kalırdı yerinde,
Ey zaman! Kırk yılımı peşin aldın,ne verdin karşılığında elime!...
30.04.2013--15.40-16.30
Esenevler/İst
EROL KEKEÇ
