İZİMİ SİLİN BULUTLAR

Yıkılmış virane mi sandınız,

Ne defineler gizli içimde,

Hesapsız yaşarken evrende,

Sema kucak açmış yüzüme,

Billur bakışlı Güneşin doğumu,

Gölgemi uzattıkça uzatıyor sanki

Aslımı unutmadan geçersem burayı,

Yollar açılır kanatlı çıkarım yukarı;

Elveda sensizliğimin sessiz çığlıkları,

Mehtabın gölgesinde rahvan at gibi,

Tozu dumana katarak geçiyorsam,

Yer değiştirmiş umutlarım bil ki!

Karanlıklar aydınlattı baktığım yeri,

Ejderha gibi homurdayan zelzeleyi,

İliklerimle bildim dönmedim geri,

Bu yolun sonu muhabbetin yüreği!

Zalım bakışlı kralın seyir otağı,

Ardıma yolladı keskin nişancıları,

Her adımda sırtıma kurşun saplandı,

Bir adam yürek tahtamı vuramadı!

Yol yordam bilmem bakmam ardıma,

Rüzgâr gibi uçarım hızım beynimde,

Umut depolamıştım dağların zirvesine,

Savrulan saçların düğüm atmış dilime,

Sanma ki viraneyim ne hazinler saklı yüreğime!

Erol KEKEÇ/18.04.2022/23.26

ADRESİ KAYBETMİŞ ACILAR

 Boş yangın tüpü gibi,

Koşuyorum her yangına

Niyetim söndürüyor,

Alevlenen yangınları,

Boş arazide patlamış,

Bir füze gibi dağılmış,

Her yanım param parça,

Mahalle kan revan içinde,

Tağadan bizi mi izliyor ne,

Umurunda mı yananlar,

Bir elinde cımbız birinde ayna,

Nasıl bir gün ne gece ne gündüz,

Doğmadan batıyor Güneş;

En deli ırmak buz tutmuş,

Mitralyözler vurulsa akmaz sular,

İnende çıkanda O’nun katından,

Bir umut parlıyor yürek otağından;

Acılar sinmiş alın kırışıklıklarına,

Sinir gazı patlıyor sabah ilk ışıkta,

Bu hengâme mi çıktı bahtıma,

Her nefesim yangın tüpü olsa,

Ulaşır mı ki her yanan bağıra,

Yüreğimde sızı başımda duman,

Bu acılar dışında var mı başka mekân,

Yoksa alıp başımı gideyim buralardan,

Dağların doruğunda koynumda uyuyan,

Sevgimi burada yetim bırakmayayım ben;

Erol KEKEÇ/12.04.2022/01.02