Denize su dökmek gibi
Tok olana sofra kurmak;
Gösterişin ateşinde
Merhameti kül savurmak.
Şatafatlı masalarda
Nefisler doyurur kendin;
Oysa aç bir çocuğun ahı
Sarsar göğün direklerini.
Altın tabak, gümüş kaşık
Ne anlatır aç gönüle?
Bir lokmanın kıymetini
Sor yetimin titrek eline.
Sokaklarda üşür gece,
Ocaklarda duman yoktur.
Nice evde iftar vakti
Bir hurmaya umut çoktur.
Ey kalbini unutan insan,
İyilik şova dönüşmesin!
Sofran göğe yükselecekse
Mazlumun duasıyla yükselsin.
Yetim gülerse rahmet iner,
Fakir doysa bereket doğar.
Kimsesizin kapısında
En büyük iftar kurulur.
Çünkü hakikat şudur bil:
Rızkın özü paylaşmaktır.
Bir yetimin tebessümü
Bin saraydan daha bahtlıdır.
Ver ki kalbin arınsın biraz,
Ver ki karanlık dağılsın.
Bir lokma bölüşen eller
Yarın cennete yazılsın.
Öyleyse ey gönül sahibi,
Gösterişi bırak bu gece;
Bir fakirin kapısını çal,
Rahmet orada seni bekler.
Bahadır Hataylı/07.03.2026/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder