YALNIZLIK TÜRKÜSÜ

Yoruldum Allah’ım çok yoruldum
Bu dünya zindan oldu boğulup kaldım
Bir yaprak gibi sarardım soldum
Dermansız ayaklarım kalkmıyor kolum
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Anlaşılmaz çileler nedir bu halim
Susamış dudaklarım görmüyor gözlerim
Yaban ellerde yalnız bir divaneyim
İndir Rahmetini sen Kerimsin Kerim
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Ne yapıp nerelere gideyim
Her adımda karşıma çıkan kaderim
Bağrıma ateş bağlayıp eridim
Herkes gülerken nedir bu kederim
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Adım adım çalmadık kapı koymadım
Gece gündüz kaldırımları saydım
Uçan kuştan bir haber yokladım
Bu halimi senden başka kime açayım
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Kahrımdan tırnaklarımla yeri kazdım
Ahmaklar içinde dilime düğüm çaldım
Nedem ki gülsün bu talihsiz kaderim
Yuvamdaki bu baykuşu nere savayım
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Yoruldum Allah’ım çok yoruldum
Yerden göğe tüm sana dualarım
Yusuf gibi kuyudur zindanım
İçin için Yakup gibi ağlarım
Yağmurdan sonra Güneşe nede muhtacım
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Kurudu beynim yanmıyor kalbim
Deve dikeni gibi yerlere serildim
Hayvanları bu kullara tercih ederim
Allah’ım bunlar mı yüce dediklerin
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Karanlıkları taşımaz oldu umudum
Sevdasız yaprak gibi kurudum
Canıma can kattı yavrularım
Onlar değil, sende benim umudum
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Yoruldu Allah’ım çok yoruldu bedenim
Rahmetini anlamak için kuşdili öğrendim
Yalnız koyma beni Süleyman’ı beklerim
Karınca gibi uyanık ve diri nöbetim
Ey sevgili! Hudhuttan iyi haber beklerim,
Ezildim Allah’ım çok ezildim
Senin rahmetini çok özledim
Rahmetine susamış bir garip neferim
Nedir Allah’ım bu çileli halim…
Yalnızım Allah’ım çok yalnızım!
Yıl:04.01.2005
Saat:19.40—20.15
Kuzguncuk/İst.
Şa.E.Kekeç