Feryadım dilidir zamanın,
Ağlasa bir insan
Konuşur mısralarım;
Tarihin
Her köprüsünden geçen,
Ortasında yaşamın
Açılır göz kapaklarım,...
Kalemim günahıdır
Suskunluğumun,
Dokundu göz yaşlarına
Bir ananın,
Ortalığı aydınlatır
Sıçrayan kanlarım,
Ah çilekeş insanları!
Ülkemin,
Sonu yaklaştı
Karanlığın
Sahibine geldik
sabahın;
İçim aydınlanıyor
Umutlanıyorum yeniden,
Toplumsal dönüşümün
Yasasıdır her insan
Bir çiçek nasıl,
Açılıyorsa kendiliğinden,
Öyle uyanır
Uykudan insan...
Tarihin karanlık
Bataklığından,
Kalkmazsam ayağa ben,
Utanırım insan olmaktan
Çağa damgasını vuran,
Kahbe yalanla
Kükreyerek,
Çarpışmazsak yeniden,
Baharında yaşamın
Üstümüze iner akşam!...
Yıl:25.12.1999
saat:22.00-22.30
yer:Elazığ
(Şa.E.Kekeç)
Yazıların tüm hakları site sahibi,Erol Kekeç'e aittir,bilgi alınmak kaydıyla,ticari amaçlı kullanılabilir.
8 Mart 2009 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
TOK MİDELER, AÇ VİCDANLAR
Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...
-
Denize su dökmek gibi Tok olana sofra kurmak; Gösterişin ateşinde Merhameti kül savurmak. Şatafatlı masalarda Nefisler doyurur kendin;...
-
Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder