Dünü gömdüm derinlere,
Bugünü sorun bana
Yarın kimbilir nerede,
Düne ahlar çekip
Yarınlarda yaşayanlara
Takıldıkça her adımda
Bugüne mersiye yamamak
Elde mi dökülüp geliyor işte!
Güne çıktığımda ne varsa,
Selam ediyorum hepsine
Onlardan biriyim bende;
Hesap ediyorum kendi kendime
Düğümleniyorum bugüne,
Yarınları kovalıyorum gözümde,
Değil mi içler acısı
İnsan olmak nerde kaldı peki,
Onurlu haysiyetli yaşamı
Kurabilir miyim bu halime;
Çatışmalarla dolu bu yüreği
Dindirmiyor hiçbir görünürdeki,
Sırılsıklam rahmet eli
Islatırsa tüm bedenimi
O zaman belki o zaman,
Sakinleşir bu doyumsuz bedevi;
Bu günün anısına aldım kalemi
İçimdeki kelimelerin hepsi,
Savrulup gitti bir yaprak gibi!
Kelimeler terkedince beni
Ben ne söyleyebilirim ki,
Bir damla suyum sizin gibi,
Bazen sel olur çoşarım
Çoğu zaman da aşındırırım yerimi!
Yıl:10.02.2006
Saat:22.00-22.15
Çengelköy/İst.
EROL KEKEÇ
Yazıların tüm hakları site sahibi,Erol Kekeç'e aittir,bilgi alınmak kaydıyla,ticari amaçlı kullanılabilir.
28 Ocak 2011 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
TOK MİDELER, AÇ VİCDANLAR
Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...
-
Denize su dökmek gibi Tok olana sofra kurmak; Gösterişin ateşinde Merhameti kül savurmak. Şatafatlı masalarda Nefisler doyurur kendin;...
-
Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder