Kaybolan yılların ardından
Gülümseyen bir çehreyle,
Mırıltılar dökülür
Yalnızlık kulesinden
Kendime dair bilinmezliklerden!...
Ucu ucuna ulaşmayan
Zincir halkaları gibi
Mevsimler gelir ve gider,
Günü kurtaran adam
Yılın karanlıklarına gömülür!...
Gülen gözler yalan
Bakışlar şizofrenik,
Bulutlar peşimde
Yürekte med cezir
Umut o güne dair!...
Orası burası neresi,
Lugatında var mı böylesi
Yırtılmış toprak gibi
Sağa devrilmiş yelkeni
Gülse de kan ağlar içerisi!...
Yıl:13.04.2007
Saat:12.30-12.36
Çengelköy/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder