Ölüm, kapımda beklemesin,
Düğmeleri sıktım yakama, içime çekerek nefesi,
Gökyüzü ağır ağır geçti üzerimden,
Sahra güneşiyle el ele, sessiz bir kader yolculuğu…
Soğuktan çatlayan gövdemde,
Bir damla su belirdi, güneşin gülümsemesiyle,
Dön, gel artık, bu sevda sana ait,
Bugün avuçlarımda bir gül soldu sessizce...
Gece beyazlara büründü,
Kurumuş bedenime yeniden hayat verdi,
Sevdamız, göğe yazıldı, yıldızlar şahitti,
Ve güneş, o masalı gözlerinde okudu.
Kelimeler savruluyor zihnimde,
Yorgun bir ölüm gölgede asılı duruyor yakamda,
Toprağa düşen her yeni tohumda,
Sen filizleniyorsun, güneşin kalbinde büyüyorsun;
Düşlerim, gölge gibi peşimde,
Her köşede sana çıkan bir yol arıyorum,
Geçmişin izlerini takip ediyorum,
Belki bir gün bulurum seni,
Belki bir gün kavuşur ellerimiz,
Ama şunu bil,
Bu sevda, yalnızca sana yazıldı,
Ve ben, ömrümce senin izini sürmeye devam edeceğim;
Erol Kekeç/ 09.08.2024/14:00 - 14:20/Kadıköy / İst.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder