Oğul…
Ben bu sözleri sana değil, senden sonra gelecek bütün çocuklara bırakıyorum;
Çünkü dünya değişir, çağlar geçer,
Ama insanın imtihanı hiç değişmez.
Kul aynı kul, nefis aynı nefis,
Sınav aynı sınavdır...
Dinle beni oğul…
Bu sözleri bir ihtiyarın sayıklaması sanma;
Bu dünya nice yiğitler gördü,
Hepsi aynı rüzgârın savurduğu yapraklar gibi
Bir gün bir köşeye savruldular.
Sen savrulma…
Kökün derin olsun...
Aldanma dünyanın “büyüksün” demesine.
Makamın tozu insanın özüne bulaşırsa
İnsan kendini dev aynasında görür,
Sonra dev aynası kırılır,
Gerçek aynada yapayalnız kalır...
Unutma oğul:
Makama tutunan düşer,
Makamdan geçen yürür.
Yükseklik adamı büyütmez;
Gölgesini uzatır sadece.
Ömür dediğin, gölge gibi uzayıp kısalan bir çırpıntıdır...
Altın sandığın olsa
Bir gün kefenin cebine bile sığmaz.
Dünya senin olsa
Bir nefeslik can veremezsin.
Biri açken tok kalmak
Zenginlik değil,
Yarın hesabı ağır bir borçtur...
Hırs bir kuyudur oğul,
Daldıkça karanlık büyür;
Karanlık büyüdükçe insan küçülür.
Gözünü kinle karartma,
Gönlünü hasetle kirletme.
Eline geçen her şeyde
Helali ara, hakkı ara, insanı ara...
Haksızlık kolaydır oğul,
İnsan bir kelime ile bile zulmedebilir.
Ama bil ki mizanın kefesi sessiz durur,
Sessizliğin içinde de adalet bekler.
Mazlumun ahı geceye benzemez;
Gecenin sabahı olur,
Mazlumun ahının sabahı olmaz.
Ağır iner, geç iner, ama mutlaka iner...
Adaletin olmadığı yerde
Dualar eksilir, yüzler solar,
Yağmur bile yağmaz oğul.
Bir ülkenin göğünü
Hak yiyenler karartır...
Yolun daralırsa
Daralmayı büyüklük sanma;
Büyük olan gönüldür,
Yol geniş olmasa da yürür...
Dostun az olsun ama
İçinde adam olsun.
Çok söz edenin sözünde bereket olmaz,
Az konuşanın bakışında kitap saklıdır...
Bir kapı çalındığında aç,
Bir el uzandığında tut,
Bir can ağladığında susma.
İnsan, insana emanettir oğul;
Bu emanete ihanet eden
Kendi ruhunu yetim bırakır...
Ölüm sana korku olmasın;
Korkulacak şey,
Adının unutulması değil,
Bıraktığın izlerin kara olmasıdır.
Bir diken bile iyi niyetle dikilirse güle döner,
Bir gül bile kötü elde diken olur...
Günün sonunda oğul,
Elinde ne kalacak biliyor musun?
Ne ün, ne para, ne şöhret…
Bir tek “insanlığın” kalacak.
Onun için…
İnsanca yaşa, insanca konuş,
İnsanca sev, insanca düş.
Bu dünya devran döner,
Gün gelir herkes hesabını
Kendi kalbine verir...
Ve bil ki oğul:
Bir insanın mezar taşına en çok yakışan şey,
“İyi adamdı” sözüdür.
Gerisi rüzgârdır;
Gelir geçer.
“Aldanma oğul…
Dünya büyük görünür ama vicdan ondan daha büyüktür.
Her şey biter;
İnsanlık kalır.”
Erol Kekeç/01.12.2025/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder