2 Aralık 2025 Salı

Gece Defterinde neler var?

Kalmadı dünyanın tadı — yoksa var mı hâlâ,

Vampirlerin geceleyin tuttuğu bir başka hesap daha?
Gözleri görmez güneşi, kulakları duymaz feryadı;
Ama her sabah uyanınca ülkeden eksilmiş


Bir umut, bir gençlik, bir adalet, bir sevda…

Memleket denen bu kadim hanın
Kapısını tutan bekçileri vardır:
Gündüz güler, gece keseyi doldurur;
Çünkü karanlık bu ülkede hep daha kazançlıdır,
Hep daha dokunulmazdır bazıları için.

Adalet sarayları taş yapıdandır,
Lakin içindeki vicdanlar çadır misali rüzgârlıdır.
Bir esinti gelir, eğilir;
Bir fırtına kopar, devrilir;
Bir talimat iner, şekil değiştirir.
Terazi desen…
Kefesine konan kimseye göre
Bazen pamuk olur, bazen kurşun gibi ağır.

Memleketin mahkemeleri uzun yoldur;
Kimi yürür yavaşça, kimi uçar kuş misali.
Kiminin dosyası raflarda küflenir,
Kimininki bir gecede karar bulur —
Hani vampirlerin acelesi varmış gibi.

Bir dilekçe sunarsın, kırk gün bekletirler;
Bir teklif gelir “makbul” olandan,
Kırk dakikada memleket değişir.
Biz hâlâ sorarız:
“Hukuk nerede?”
Cevap gelir soğuk bir mizahla:
“Yemekte, birazdan gelir…”

Kalmadı dünyanın tadı…
Bir ülkede yasalar kitapta durur da
Hayatta durmazsa,
O memleketin sokağında hep bir çürüme kokar.
Kimse söylemez;
Fakat herkes bilir.

Vampirler susmayı sever —
Çünkü söz, iz bırakır;
İz, hesap sorar;
Hesap, gün ışığında yapılır.
Onlar ise hep karanlığı seçer,
Hem saklanmak hem beslenmek için.

Bizse millet olarak tuhafız:
Gece soyuluruz,
Sabah kalkar “hayırlısı böyleymiş” deriz.
Sanki kaderin kalemi,
Karanlığın elinde yazılırmış gibi…

Ama şunu da bilsin gecenin sofrasında oturanlar:
Her karanlık, kendi sabahını doğurur;
Her vampir, kendi hesabında boğulur;
Her adaletsizlik, kendi mezarını kazar;
Bu milletin defteri kabarır ama
Hiçbir haksızlık, sonsuzluğa hak kazanmaz.

Kalmadı dünyanın tadı — derim yine de.
Fakat hâlâ kalmış gibi davrananlar var:
Çocuklar gülüyor, anneler dua ediyor,
Bir yerlerde küçük bir adalet kıvılcımı
Sönmemek için direniyor.

Belki de bu yüzden
Vampirler hâlâ iş başında:
Güneş doğmasın diye tutuyorlar gökyüzünü.

Ama gün doğacak.
Biliriz.
Tarih böyle yazılır...

Erol Kekeç/2.12.2025 21:56/Sancaktepe/İST

Hiç yorum yok:

TOK MİDELER, AÇ VİCDANLAR

  Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...