8 Şubat 2009 Pazar

BİR ÇİZGİDİR ÖLÜM

En mutlu günlerde,
Konuşur ölüm
Arzular tırmanırken zirveye
Susar hayat!
Bilinmeyen,
Bir samyelidir ölüm,
Kıştan sonraki
Hayatın baharında
Gençliğin sözlüğünde
Yoktur ölüm;
İhtiyarların alnındaki
Çizgilarden kaçar hayat,
Yağmur damlacıklarına
Suskun bakışlar,
Rüzgarın esintisindeki
Ölüme hasret...
Bulutların üzerinde
Uçuşan hayaller,
Güneşin doğumuna
Ayarlanmış mevsimler,
Bir annenin
Karnında taşıdığı
Tomurcuklar,
Akan sularda
Yürüyen düşler
Kucağında büyür,
Umudun,
Ölüm!....
yıl:25.12.1999
saat:21.30-21.45
yer:Elazığ
(Şa.E.Kekeç)

Hiç yorum yok:

TOK MİDELER, AÇ VİCDANLAR

  Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...