HAYRANIM!

Bir hayranım ben,
Kime diye sormayın benden
Bilinmeyen bir elden
Vakti kuşanmış giden
Bir turna gökte süzülen
Bir yağmur buluttan dökülen
Bunlara bir hayranlık duyan
Kendime hayran olan ben!...
Menekşeler dalında solar mı,
Bülbül, yuvasına konar mı
Yaralar içerimde donar mı
Solmuş yürekler yanar mı
Hayranım hayran;
Orada yanan anam,
Ben de süzülen bir buluta hayran!
Unutma,ey dağlar!
Yüreğim senden yukarda çağlar,
Adımlarım küçük,umutlarım büyük
Ağlarım ağlarım yüreğimle dağlarım
Geçit vermese sarp kayalıklar,
gökyüzünde süzülerek akar,
İşte o yürek benim,
Bense bu kainatın sahibine;
HAYRANIM......!

Yıl:25.04.2009
Saat:15.10-15.20
Yer:Başakşehir-Çınar Koleji/İST
(Veli Toplantısı)
Erol Kekeç