Sararmış bir yaprak gibi,
Alınyazım kaderime vurgun
Uslanmaz bir küheylan
Dünyalar arşınlasa her an,
Karanlık kaplasa meydan
Ne yapsa etse,bir yazıya kurban;
Bir bir saydım soluklarımı
Bilmem kırmızı gül açar mı,
O tomurcuklar yüreğimde kalır mı
Soluklarım solmadan,hayatım,
Alınyazıma konar mı...?
Uçurtmamı savurma rüzgar,
Umutlarım uçurtmamda uçar
Bir turna süzülse mavi gökte,
Soluklarım o yana şaklar!
Hey gidi günler hey,
Yarım kaldı avucumda oyunlar
Küçük yavrular alnıma bakar
Bir buse konsa yanağına
Sevinçten semaya uçar...;
Bir selam geldi uzaklardan
Yarenler hep gitmiş bu menzilden
Koklasam mı koklamasam mı?
Bu çiçekler gideceğimiz yerden!...
Ağlama sevdiceğim ağlama,
Yaraları bağladım bahtıma,
Bıraktım tomurcukları sana
Güllerim açmadan,sakın koklama!...
Yıl:06.04.2009
Saat:15.10-15.20
Yer:Başakşehir/Çınar-10TM sınıfı/İST
Erol Kekeç
Yazıların tüm hakları site sahibi,Erol Kekeç'e aittir,bilgi alınmak kaydıyla,ticari amaçlı kullanılabilir.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
TOK MİDELER, AÇ VİCDANLAR
Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...
-
Denize su dökmek gibi Tok olana sofra kurmak; Gösterişin ateşinde Merhameti kül savurmak. Şatafatlı masalarda Nefisler doyurur kendin;...
-
Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder