BEN BABAMIN OĞLUYUM

 Dilime taş bağladım bağrıma laf geçiremiyorum,

İçimde kaynayıp volkan gibi dışarı fırlıyorum,

Dur durak demeden duvarları yıkıp geçiyorum,

Buğday başağı olgunlaşmadan koparanları gördüm,

Güneşle dans edip aya gülenleri geceye gömdüm,

Alnıma atılan kurşunları avucumla karşıladım,

Geride kalan izime baldıran koyanları iyi bilirim,

Bir duruşa hayran dilinden hayır akan babamın oğluyum;

Yazın kızgın sularla boğazını ıslatan suya hasret yaşayan,

Kozalaklar açmadan yılın kara kışıyla pamuk toplayan,

Nasırlı elleriyle merhamet yayıp başımı okşayan,

Bir bakışıyla ahlak kitabının manifestosunu içimize yazan,

Birleştiren ama asla ayrıştırmayı aklının ucundan geçirmeyen,

Babaların Şam babası olduğu bir zamanda baba olmayı başaran,

Mirası dürüstlük adamlık memleket insan ve Allah sevgisi olan,

Kullara boyun eğmeyi zilletten sayan ama onurluca yaşayan,

Hoca Nasreddin gibi yüreğime hikmet kıvılcımları diken,

İnsan aşığı memleket sevdalısı duruşu olan yalnız adam,

Bu adam hayatın çamurunda ayağıma çarık takan,

Onuruyla nice dağları kökünden söküp atan

Duruşuna âşık olduğum adam benim babam,

Çıktığımda yola turnalar çoktan uçmuş bunu öğrendim babamdan,

Acılara göğüs gerdim kanalları yerle bir edip geçerken,

Adam olmanın alfabesini babamdan öğrendim ben,

Benim Babam hayadan imandan ahlaktan adaletten bahsederken,

Çocukluğumu bıraktım toprak evde hüzünler yağardı üstümüzden,

Bugün gök yarılmış şiddetli gazap yağıyor göğün boşluğundan,

Babalar dam babası olmuş gururlanıyor evladının yamyamlığından,

Ben Babamın oğluyum geçmedik haram tarlasından bağından,

Helal lokmayla büyüdük anlamayız karadan paradan kokainden,

Ben babamın oğluyum ondan aldığım miras tilke hududullahtan,

Geldi geçti zaman bana uymasa da zaman ayrılmayacağım Hak’tan!

Erol KEKEÇ/02.06.2021/00.04