Evrende yankılanır sessiz bir ağıt,
Sorgulamak unutulmuş, zihinler karanlık.
Her köşede hapsolmuş düş gücü,
Cevaplar yok, soruların kayıp...
Bir beyinde yitmiş ışık, nedir bu ziyan?
Akıl, soru sormazsa neye yarar insan?
Yıldızlar konuşur, derin bir sırla,
Ama kulak tıkalı, göz dalar boşluğa...
Ey insan, uyan! Akıl, en büyük hazinen,
Sorularla filizlenir içindeki evren.
Bir dünya, suskun zihinlerle zindandır,
Sorgu olmadan, yaşam kör bir masaldır...
Her yıldız bir cevaptır, ufka bakınca,
Ama önce sorular gerek, ışığa kavuşunca.
Düşüncenin kanatlarını kırma sakın,
Çünkü uçurur seni sonsuz evrene aklın...
Soru sormazsan, nedir geriye kalan?
Bir kum saati, zamansız ve anlamsız akan.
Karanlık içinde kaybolmuş bir gemisin,
Okyanusta bir fener, aklın ve bilincin...
Unutma! Her zihin bir evren taşır içinde,
Sorularla parlar, fikirlerin ateşinde.
Sorgulamak yaşamaktır, bunu bil,
Bir soru yeter, karanlığı delip geçmeye...
Evrende kaybolma, bul ışığı yeniden,
Her düşünce, bir yıldız gibi yanar derinden.
Kendine güven, sorular sormaktan korkma,
Çünkü evrenin sırrı, cevaptan çok yolda olmakta...
Erol Kekeç/12.01.2025 11:56/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder