Sığınakları parçaladım bir bakışla,
Güneş doğarken savurdum aşkımı,
Çimenlerde çiğ damlaları ağlarken,
Elimden tutan olmadı düşerken toprağa,
Yedi düvel dedikleri sırtımdan vurdu,
Dost bildiklerim onlara hep gaz
verdi,
Anam ağlarken Aksa avlusunda elinde
mendil,
Beni durdurabilir mi dünyanın eli kanlı
vampiri,
Kızıl kanla çizildi Gazze sahilindeki
çizgi,
Ağlamak yakışmaz yürüdük Melekler el
etti bize,
Kana doymayan canavar kan kustu
üstümüze,
Firavun kanla yıkadı elini kan yıkadı
firavunu,
Bir gem yok mu dünyanın tüm
pazarında,
Gemiler mi demirledi neden kapandı
iskele,
Geçmişte kaldı elimizdeki sönmeyen
meşale,
Geçmişin hatıralarıyla avunduk biz senelerce,
Aksa ümmetin dediler biz öldük onlar
nerede,
Gök ağlamaz mı böyle reva görülen
adalete,
Sığınaklar yanarken kim kiminle ne
peşinde,
Acemi aşığım içim kan ağlarken derdim
yerinde,
Ey aynalı kemer belimi sıkarken
hizmetin kime,
Bir bayram yavrularımız yaralı kan
revan içinde,
Göğümüzdeki bulutlar dost eliyle
çöktü üstümüze,
Allah’tan başka dost dediklerimiz
yaşamı dar etti bize!
Ben ağlayan coğrafyanın usanmaz ve
yılmaz çocuğu,
Sularımız kurusa da kanlarımız
yakacak bu soyu,
Makberi kazdım üstüm başım toprak
çamur oldu,
Siyonizm’e acıyanı gömeceğim acıma
duygum kayboldu!
Erol KEKEÇ/13.05.2021/01.20

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder