Zülf-i perişanın dağlar bağlar gönlü,
Gülşen'de açılmış bir lale-i zümrüdü.
Sözün şebnem olup düşer her bir bahara,
Âlemde bir sen varsın, gönlümde mecrâ-yı sudur.
Bir hayâl ki sürer ucu semâ-yı şebhân,
Gözler hakikatte, gönül arar hep iman.
Umutla doludur her seherde gonca güller,
Feleğin cilvesine sabırla siper eder can.
Yüce dağlar bükülür, yiğidin bakışıyla,
Korku nedir bilmez o, yürür zafer ışığıyla.
Alnı açık, kalbi saf, erlik onun destanıdır,
Cihan titrer adına, söz onun yüreğindedir.
Erol Kekeç/26.12.2024/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder