Biz mazlumlar…
Koşan bir Hızır gibi,
Zulmün surlarını aşan,
Adaletin mührüyle mühürlenen,
Hakkın şahidi, Rahman’ın kullarıyız.
Güneş gibi her gün yeniden doğarız,
Küllerimizden değil, imanımızdan.
Her şafakta diriliriz,
Her seherde yenileniriz,
Çünkü biz, hesaba hazırlıklı yaşamaya yeminliyiz.
Rüzgârın kayadan bir şey koparamayacağı gibi,
Acılar bizi ancak okşar geçer.
Ne bir ağıt yakarız, ne de geri çekiliriz,
Çünkü biz, zulmün karşısında eğilmeyen başlarız.
Tahtlar devrilir,
Taçlar düşer,
Zorbaların sarayları çöker,
Ama biz, göğsümüzde taşıdığımız hakikati kaybetmeyiz.
İnancımız, zulmün celladı;
Sabırla bilenmiş bir kılıçtır.
Kim demiş ki sessiziz?
Kim demiş ki unutulmuşuz?
Biz, suskun değiliz,
Biz, sükûnetiyle gürleyen nehirleriz!
Biz, diller susarken bile hakikati haykıran yürekleriz!
EY ZALİMLER, TİTREYİN!
Ey zalimler!
Ey tahtını haramla kuranlar!
Ey yetimin lokmasını çalan,
Hakikati parayla satan,
Vicdanını karanlığa gömenler!
Titreyin!
Çünkü biz, Allah’ın adaletini en büyük ibadet bilenleriz.
Gecemiz secde, gündüzümüz mücadele,
Gözyaşımız dua, öfkemiz hesap gününün habercisi.
Görmüyor musunuz?
Toprak kan kusuyor!
Gökyüzü isyan ediyor!
Yetimlerin gözyaşı sel olup taşıyor,
Zulmün çarkına çomak sokan yiğitler,
Göğüslerinde adaletin ateşini taşıyor!
Ey mazlumun duasından korkmayan gafiller!
Bilmez misiniz ki, her sabır bir tufana gebedir?
Sanmayın ki bu dünya size kalacak,
Sanmayın ki saltanatınız ebedî,
Sanmayın ki mazlumun ahı göğe ulaşmaz!
Her zulmün bir sonu vardır!
Her kışın bir baharı,
Her gecenin bir sabahı,
Her fırtınanın bir dinginliği!
Ve biz,
İman erleriyiz!
Her devrin, her çağın, her karanlığın aydınlık askerleri!
Biz adaletin ordusuyuz!
Biz vicdanın, merhametin, insafın sancağını taşıyanlarız!
TOPRAĞIN KANLI TANIKLIĞI
Sorun şu toprağa, ne gördü diye,
Duyun şu rüzgârı, neler fısıldıyor diye.
Toprak, mazlumların kanını yudumladı,
Rüzgâr, yetimlerin feryadını taşıdı.
Kimi açken tok oturdu,
Kimi haramı helal diye yuttu,
Kimi parayla hak satın aldı,
Kimi güçle vicdanı esir etti.
Ama unutma ey zalim!
Toprak gördü her şeyi,
Ve bir gün haykıracak!
Şahit olacak her zulme,
Şahit olacak her ihanete,
Ve hakkı sahibine verecek.
Mazlumun sessiz çığlıkları,
Gecelerin yıldızlarına kazındı!
Gözyaşları toprağa düştü,
Ve toprak, bir devrim gibi yeşeriyor şimdi!
ZALİMLERE SON ÇAĞRI
Ey zalimler!
Hâlâ vakit varken,
Hâlâ kalbiniz taş olmamışken,
Hâlâ vicdanınız tamamen kurumuşken,
Gelin!
Dönün hakkın yoluna,
Dönün adaletin izine,
Bırakın hırsı, bırakın kibrinizi,
Bırakın yalanı, bırakın zulmü,
Bırakın kanla, haramla suladığınız toprakları!
Çünkü vade doluyor!
Çünkü hesap günü yaklaşıyor!
Çünkü her şey, ama her şey,
Bir gün sahibini bulacak!
Ve biz…
Mazlumun umudu, zalimin korkusuyuz!
İman erleriyiz!
Her çağın, her zulmün, her karanlığın sabahıyız!
Biz, Allah’ın yeryüzündeki adaletiyiz!
Erol Kekeç/26.02.2025/Ümraniye/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder