Nereden başlar insanın esareti,
Hangi duvar örülür bilinç duvarına?
Ali'nin sözü yankılanır çağlardan çağlara:
“Dört zindan sarmış insanı; kalk ve çöz zincirlerini!”
Doğanın zindanında sıkışır mıyız?
Bir yaprak, bir kaya, bir dal mıyız sadece?
Bilir misin, yaradılışı bilmekle,
Taş bile çiçeklenir ilhamın gücünde.
Tarihin ağırlığı altında ezilir insan,
Geçmiş, ağır bir yük olur omuzda.
Ama bilir Ali:
“Geçmiş, geleceğe açılan bir ders olsun sana.”
Toplumun zincirleri en sıkı olanıdır,
Normlar, kalıplar, unutturur kim olduğunu.
Fakat unutma! Ruhunun sesi,
Kitlelerin gürültüsünü delip geçebilir.
Sonuncu zindan; kendi nefsimiz,
En gizli, en kurnaz, en yakın olan düşman.
Korkular ve arzular fısıldar kulaklara,
Ama hatırla, öz disiplinle yırtılır o perde.
Ey insan, dört duvarın var,
Ama her biri birer kapıdır aslında.
Ali’nin işaret ettiği yolda,
Bilgiyle, cesaretle, irfanla kalk ayağa.
Ve özgürlüğün öyküsünü yaz yeniden;
Zindanları aşan o ilk adımla.
Gök kubbede yankılansın adın,
“Hür insan” diye!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder