3 Şubat 2025 Pazartesi

YOLLAR


Yollar...
Ne kadar uzun, ne kadar eski, ne kadar suskun;
Alır başını gider, bilinmez neye doğru,
Kıvrılır, döner, eğilir bir sevda türküsü gibi,
Bağrında hikâyeler taşır her adımda.

Gökyüzünde bulutlar süzülür ağır ağır,
Kırlangıçlar selam çakar rüzgârın dilinden,
Yamacında akan dereler fısıldar:
"Yolun sonu nerede? Kim bilir!"

Kimi zaman karayılan misali,
Kıvrım kıvrım döner yollar,
Bazen suskun, bazen bir ıslık çalar,
Vadilerden gün doğarcasına,
Dağların zirvesinden bir ışık sarkar.

Yollar olmasa,
Nasıl varır insan özlemine,
Nasıl bulur bir babanın nasırlı ellerini,
Ya da ananın sıcacık kucağını?
Temmuz sıcağında donmuş gözyaşlarını eriten,
O hasret türküsünü nerede söylerdik?

Yollar gönüldür, gönül de yol...
Oymaktan, sıladan haber getirir,
Bir köyün sokaklarını umutla süsler,
İki yürek bir olunca,
Samanlık seyran olmaz mı?

Karanlık gecelerde parlayan yıldız gibi,
Yollar hep gösterir umutla dolu bir ışığı,
Samanyolu'ndan bir rehber çıkar önümüze,
Ve işte, biz hep o yolların sevdalısıyız.

Biz…
Kimsesiz yolların yoldaşları,
Gariban öncüleri,
Merhametle yürüyen,
Korkusuzca Allah’a teslim olmuş neferleriz.
Bizde yol bitmez, yolculuk son bulmaz,
Her adım bir dua, her menzil bir hikâye.

Doğumla başlar yolların türküsü,
Ölümle biter mi? Hayır!
Bir kıyıdan diğerine akar durur,
Bağrında yük taşır,
Karnında yatak,
Sırası gelen için serer döşek.

Biz, yürümek için varız,
Yürüdüğümüz kadarız,
Ve yolun sonunda yatsak bile,
Sonsuzluğa açılır adımlarımız.

Yollar susmaz, yollar yorulmaz,
Her taşında bir anı, her kıvrımında bir hatıra,
Her gölgesinde bir umut barındırır.
Biz ki bu yolların korkusuz yolcuları,
Nokta koymayı hiç düşünmedik,
Virgül bizim nefesimiz,
Üç nokta sonsuz hayalimiz.

Sarılırız bir gün o yola,
Bağrında dinlenmek için,
Son durağı bilmeden,
Yine de yürürüz, umutla ve inançla.

Ey yollar!
Doğumdan ölüme,
Ve ölümden ötesine akan nehir,
Biz senin çocukların,
Emanetini taşırız adım adım,
Sevdanı büyütürüz her nefeste.

Son sözümüz hep aynı olacak:
"Yol biter mi? Biz yorulur muyuz?
Hayır, yollar bizim,
Biz de yollarınız."

Yıl:14.06.2009
Saat:21.35-21.55
Yer:Çengelköy/ist
EROL KEKEÇ

Hiç yorum yok:

TOK MİDELER, AÇ VİCDANLAR

  Dediler ki: "Onlar yiyeceğine biz yiyelim!" Dedim ki: Buyurun yiyin efendiler, Yiyin de görün bakalım, Mideyle vicdanın kavgasın...