Bir zamanlar alay ettiler,
"Başaramaz!" dediler.
Güldüler, küçümsediler,
Gölgeni bile görmezden geldiler...
Oysa sen sustun,
Gözlerini hedefe diktin,
Her gün, her gece,
İçindeki ateşi yaktın...
Karanlık sokaklarda yürüdün,
Yalnızdın, belki yorgun…
Ama pes etmedin,
Bir karınca gibi sabırla yürüdün...
Düşmelerin oldu, kanayan dizlerin,
Ama her yara seni daha da güçlendirdi.
Bir duvar gibi yükseldin,
Ve göğe uzandı ellerin...
Şimdi seni sevmeyenler sessiz,
Şimdi seni yok sayanlar çaresiz.
Onlar hâlâ yerinde sayarken,
Sen zirvedesin, tarifsiz...
Ne bağırdın, ne hesap sordun,
Ne geçmişin defterlerini karıştırdın.
Sadece çalıştın, inandın,
Ve zaferin tadını çıkardın...
Şimdi onlar seyirci,
Ve sen sahnedesin.
Başarı konuşuyor artık,
Sessizce, ama gür bir sesle!
Bahadır Hataylı/12.03.2025/Namazgah/İST

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder