Gölge ve Işık Arasında

Bir iyilik yaparsan, unuturlar hemen,

Ama bir hata yap, dillere düşersin ebeden.

Unutulmaz hatalar, unutulur emekler,

Bir insanın koca ömrü, bir yanılışta silinir gider...

Sana dost diyenler, güneşin altında,

Ama gece çöktü mü kaybolur adın,

Zorlukta ararsın o gülen yüzleri,

Boş sokaklarda yankılar yalnızlığın...

Bir lokma ekmeğinin yanında,

Aç kalan bir komşuyu düşünmezsin belki,

Ama sofranda eksilen bir parça ekmek,

Seni en acı gerçekle tanıştırır bir gece...

Hayat bir dönüştür, bir daire gibi,

Bugün yükselen, yarın yere düşer mi?

Kim bilir, belki de adalet,

Görünmez bir teraziyle dünün hesabını sorar...

Bir yetimin başını okşasan,

Kimse görmez, kimse bilmez,

Ama bir haksızlık etsen,

Ellerde meşale, dillerde sen varsın...

Sevgiye muhtaç bu köhne dünyada,

Merhamet en değerli servettir oysa,

Ama herkesin cebi dolsun diye,

Gönüller fakirliğe mahkûm edilmiş...

İnsan insanın kurdu mudur,

Yoksa aynası mı büyük bir kaderin?

Sorular dizilir gecenin eşiğinde,

Cevaplar hep suskun, hep çaresiz...

Sokaklarda yitmiş masumiyet,

Gülen bir çocuk, düşüncelerle şaşırtır bizi.

Belki de umut yüreğinde saklı,

Belki de biz unuttuk, en saf sevgiyi...

Büyük şehirlerin gürültülerinde,

Kaybolur bazen vicdanımız,

Koşarken hep öne doğru,

Ne çiğnenen umutları, ne yitip gidenleri görürüz...

Bir avuç mutluluk için savaş verenler,

Bir sarılmanın değerini bilenler,

Yüreğindeki iyiliği satmayanlar,

Bilirler ki, dünya sessiz bir imtihan yeridir...

Kimimiz kazanır, kimimiz kaybeder,

Ama herkes öğrenir, ister istemez,

Bir gün döner de devran,

Gölgeyle ışık arasında hesap sorulur...

Bahadır Hataylı/13.03.2025/Sancaktepe/İST