Ben onların sahte gülüşlerine kanmadım,
Yüzlerindeki maskeyi sevmeyi öğrenmedim.
Her sahte söz, kalbime değdi ama,
Dürüstlüğümle onların arasına duvar ördüm...
Onlar yalanlarını altın sandılar,
Ben doğrularımla yalnızlığı seçtim.
Her sessizlikte kendime sığındım,
Çünkü biliyordum, onlar gerçeği sevmezdi...
Saklandıkları maskeler ardında,
Karanlık oyunlarına yenik düştüler.
Ben, sade bir sözde ışığı bulurken,
Onlar gölgede kaldı, gerçeklerden ürktüler...
Bir ben vardım, bir de onlar,
Sahte yüzlere inatla sırt çevirdim,
Onlar sahteciliği bir kalkan gibi taşırken,
Ben dürüstlüğümü göğsümde bir sancak gibi gezdirdim...
Erol Kekeç/Nisan-2011/Antakya-Hatay/Bir Politik Girişimim
Anısına yazdığım bir şiirimdi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder