VESİLE

Bir damla olur gözlerinde hatıram,
Okyanuslara sürüklenir akışı,
Duyulmaz gidişi, yalnızca hissedilir,
Bir diyarımız var , bilmediğimiz yerde
İkimizin de kalbi çarpar bir anlığına,
Sanki aynı anda, aynı kelimeyle...

Vesile ol yüreğime, bir yol çiz birlikte,
Öyle bir yol ki, bulunması için çaba gereken,
İçinde tüm mevsimler bir arada dursun,
Yazın sıcağı, kışın ayazı,
Sonbaharın hüznü, baharın arkadaşı,
Hepsi, hepsi sığsın o tek sözcüğe; Sen

Bir çiçek açar, onu hatırlayışta,
Unutulmazların arasından karışan bir gülümseme,
Kuru dallar yeşil yapraklara döner,
Ve ben seni, nefeste yeniden bulurum,
Bir söz gibi, saklı kalmış dudaklarda...

Seninle olmak bazen, adını bile koymak,
Sonsuzluğun içinde bir anı yaratmak,
Öyle bir an ki, dünyayı susturan,
Gözlerin bir an bulur gözleri,
Ve başlangıçtaki parıltılar düşer usulca,
Sen yüreğinde, ben ruhunda yanarım...

Vesile ol,
Tut ki düşmeyelim karanlıklara,
Beni gönder, kaybolalım yeniden,
Her kaybolmuşta bulduğumuza kadar sen,
Her bulduğumuzda kaybolduğumuza kadar ben...

Bir rüzgarın peşinden takılıp savrulurken,
Duyulur en derinlerde her zerresi aşkın,
Sessiz bir çığlık, içe işleyen bir fısıltı,
Seninle dolsun onun nefesleri,
Vesile ol, varlığım anlamını bulsun...

Sen ki, sular gibi durulmazsın,
Ama derindir gözlerinin dibi,
Bir bakışın bile koca derya,
Bir kelimen, suskun yüreklerde yankı,
O yüzden seninle konuşmak sessiz,
Ve seninle susmak, seslerin en anlamlı gecesi...

Bahadır Hataylı/11. 10.2024/Sancaktepe/İST