Yüreği Allah'la Barışık

Yüreği Allah'la Barışık

Bizim sevdiklerimiz, sakalları şiirle karışık,            

Yüreği Allah'la barışık koca yürekli adamlardı;

Her kelimede bir dua gizlenmişti ayrıntılara,

Çıkan her sözde bir sefer vardı ahirete...

 

Onlar ki, bakışlarında yıldızlar taşıyordu,

Suskunlukları bile bir okyanus gibi derindi;

Ve biz, onların sessiz dualarında büyüyerek,

Hayatın ağırlığını omuzlayan hesapsız kahramanlardık…

 

Onlar, yürekleriyle konuşan adamlardı,

Ne bir söz israf ederler ne bir kalbi kırarlardı;

Dizlerinde adalet,

Gözlerinde rahmet saklıydı…

 

Gölgesinde Büyüdüğümüz Dağlar

O adamlardı bize sabrı öğreten,

Sabahın rüzgarında yüreklerini serinleten,

Her zorlukta bir tevazu vardı gözlerinde…

 

Onlar, yorgun dizlerini secdeye dayar,

Nefesleri şükrü unutmayanlardı;

Ellerinde nasır, gönüllerinde nur,

Biz onların gölgesinde filizlenen çiçeklerdik.

 

Bir Sevda, Bir Yolculuk

Sevdaları şiir gibi, ama sade,

Ne bir fazlası vardı ne bir eksiği.

Yaradan'a açılan yürek kapılarında,

Her sevda bir teslimiyet, ona kavuşum bir duaydı…

 

Onlar aşkı, ilahi bir emanet bildiler,

Sevdayı insanın Rabi'ne vuslatı edindiler,

Ve biz, onların dualarında yeniden doğduk,

Her seherde gönlümüzün içinde hakikati bulduk…

 

Şehirler büyüdü, biz küçüldük,

Ama onların yürekleri hep aynı kaldı;

Gökyüzüne bakan ihtişamlı minareler,

Onların yüreğinden bir parça taşıyordu.

 

Her secde, bir yıldız gibi parlardı gözlerinde,

Her kıyam, bir dağ gibi dimdik dururdu;

Ve biz, onların ardında saf tutarak,

Hayatın en ağır yükü sevgiyi taşıdık…

 

Onlar ki, en ağır yükü bile gülümsemeyle taşır,

Onun zorluğunda Allah'a sığınırdı.

Onun nefesinde bir şükür saklıydı,

Ve biz, o nefeslerde büyüdük, olgunlaştık…

 

Onlar, aşkı ilahi bir sır gibi saklar,

Sevgiyi bir emanet gibi taşırdı;

Ve biz, onları yüreğinden sevdik,

Her secdede Allah'a yöneldik…

 

Sonra, biri bir gün çekip gider,

Ve biz, bu dağların sırtına fidan dikeriz,

Ama duaları kalır,

Her yağmur damlasında, her sabah ezanında…

 

Biz, sakalları şiirle karışık,

Yüreği Allah'la barışık adamlar sevdik,

Çünkü onlar bizi Yaradan'a yaklaştırırdı.

Ve biz, onların yolunda,

Hayatın en güzel mısrasını tamamladık…

Bahadır Hataylı/16.11.2024/Sancaktepe/İST