Bir yol var, bak, insan olmaktan geçen,
Özgürlüğü gökyüzünde değil,
Yüreğinde bulana kadar süren,
Kendi rüzgarına yön verene dek,
Kurtlar gibi değil, kuşlar gibi değil,
İnsan gibi, insan olarak… yürüyen...
Nedir hür olmak, bilir misin, dostum?
Kırda gezmek değil, uçmak değil sadece,
Kendi ruhuna uzanan ince bir çizgi,
Gölgesinden kaçmayıp durabilmek,
Eğilmeden doğrulmak, korkmadan bakmak,
İnsanı insan yapan, işte o kudret...
Kuşlar gibi uçmayı mı özlüyorsun?
Bak derine, yıldızsız gecelere,
Göreceksin, hürriyetin özü,
Bir başkasında değil, içindeki enginde,
İnsan olarak, özgürlüğün ardında,
Kendi yolunu kendi adımlarıyla bulan.
Kurtlar gibi yalnız kalmaktır bazen,
Ama rüzgara sırtını dayamadan,
Yüreğinle yön bulmak yol kenarında,
Ve işte o zaman anlarsın,
Göğü aşıp geçen tek hürriyet,
Sonsuz bir iç deniz gibi, insanın içinde yatan...
Özgürlüğün göklerde olmadığını bilen,
İnsan olarak, insan gibi yürüyen…
Ve kimseye kul olmayan.
O zaman kurt değil, kuş değil,
Sadece insan gibi,
Özgürlüğünü kalbinde bulan...
Erol Kekeç/Kasım-2024/Namazgah/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder