Eşekname
Bir zamanlar bir ahır vardı,
Ne kuralı belli, ne huzuru vardı.
Yular boyunda, yük sırtında
Bir eşek yaşardı, sessizliğin feryadında...
Kahya vururdu, ağa söverdi,
Kuru samanla umut dönerdi.
Üç gün sopa, beş gün azar,
Eşeğin sabrı dahi şaşar!
Bir sabah yıldız saymaz oldu eşek,
Biriktirdiği öfkeyi saldı tekme tek.
Kahya uçtu, saman saçıldı,
Ahır sustu, ağa kaçıştı!
“Bu eşek delirmiş!” dediler,
“Ne hakkı varmış?” dediler.
Ağa, ahırdan kovdu onu,
“Git özgür ol, ama uzak dur !”
Eşek sevinçle dağ bayır geçti,
Eline zurna, belinde cop vardı,
“Harman yeri benimdir!” dedi,
Kendi çaldı, kendi döndü, keyifliydi.
Çaldı da çaldı, ama dinleyen kim?
Millet kendi telinde, herkes zengin keyfi yerinde,
Zurna sustu, el copta kaldı,
Bu kez eşek “adalet” diye saldırdı ardı ardına...
Kim geçse önünden, cop salladı,
İçinde bastırdığı yılları anlattı.
Ama ne bilsin ki kime sallar,
Bir soylu çıkar, öteki yalanlarla parlar...
Takat bitti, takvim geçti,
Zurna sustu, gövde titrek, yürek seçti.
Çekti başını uzak dağlara,
Sordu kendi kendine: “Değdi mi bunca dağlara?”
Bir gün bir dereye indi susuzluktan,
Bataklık çekti; kurtlar geldi kıvrak adımla.
Biri eğildi eşeğin kulağına,
“Kim itti seni buraya?” diye sordu arsızca...
“Köprüden geçtin mi namert ellerle?
Tilkinin gölgesinde yattın mı bile bile?
Doğruyu söyledin mi dokuz köyden kovarlar seni,
Niye hâlâ boynunu eğiyorsun, bre deli?”
Eşek düşündü, boynunu büktü,
Hayatına baktı, dostlarını yitirdiğini fark etti,
Ve sonra bir gülüş koyverdi garip,
"Ben hep sustum, sustukça da eşeklik değişmedi"
Kurdun gözleri kısıldı sinsice,
“Ver başını, bitsin bu çile gizlice.”
Eşek uzattı başını, içinden geçirdi:
“Belki bu kez olur, kim bilir, kaderdir!”
Ve işte hikâyenin özü bu dostum:
Kim eşekse, çeker yükü boynunda dolu dolu,
Bir kez anırdıysan, susmayacaksın,
Yoksa seni kurtlar değil, dost bildiklerin parçalayacak ardından...
Anırmak yetmez, sesin kime gittiğine bak,
Yoksa özgürlüğün cop olur, zurnan susar ansızın.
Eşeklik bazen kader değil, tercih meselesidir;
Ama en beteri, eşek olup kurdu kurt sanmamaktır!
Bahadır Hataylı/02.08.2025/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder