Zulmü sevemem.
Ne kadar süslenirse süslensin,
Ne kadar alkışlanırsa kalabalıklarca,
Ne kadar kurnazca anlatılırsa anlatılsın;
Ben, mazlumun yüreğinde çarpan hakikatle yürürüm.
Ve zalimin susturduğu her sesin,
İçime düşen yankısını işitirim.
Zalimi alkışlayamam.
Elinde güç tutuyor diye,
Sofrası kalabalık diye,
Yarına tapar gibi eğilenlerden değilim.
Zalimin yönü kıble olsa bile,
Ben yine de yüzümü o yöne çevirmem!
Çünkü kıble yön değil,
Vicdanla bulunur.
Dost dediklerimin keyfi için
Doğrularımı eğip bükemem.
Bir göz kırpışla, bir sırt sıvazlamayla
İnandığım değerleri satışa çıkaramam.
Hak, indirimli satılık bir meta değildir;
O, bedeli ne olursa olsun savunulması gereken bir emanettir.
Kimse darılmasın,
Ben kalabalıklara bakarak karar vermem.
Doğru bildiğimi söylemekten kaçarsam,
Önce insanlığımı yitiririm.
Sonra susarım.
En sonunda korkarım.
Ve bilirim ki; korkan insanlar,
Korktukları zulmü büyütürler.
Benim davam;
Bir partiye, bir liderliğe, bir alkışa bağlı değil.
Benim davam;
Adaletin gözlerinin bağlanmadığı bir dünyadır.
Yoksulun, yetimin, düşenin ezilmediği bir ülke,
Mazlumun yalnız bırakılmadığı bir yeryüzüdür.
Düzenin değil,
Vicdanın tarafındayım.
Zamanın akışına uymak değil muradım,
Akan bu nehir kirliyse,
Yüzmeyi değil,
Yüzüne karşı yürümeyi şeref bilirim.
Çıkar için şekil değiştirenlerin aksine,
Ben durduğum yerdeyim.
Rüzgâr değişse de yönüm değişmez.
Çünkü yönüm,
Vicdanla çizilmiş bir rotadır.
Bugün susarsam,
Yarın kendi sessizliğimde boğulurum.
Bugün boyun eğersem,
Yarın kendi çocuklarımın yüzüne bakamam.
Ve eğer çıkar için susmam isteniyorsa,
Ben o sofraya hiç oturmam.
Ben, sevilmek için değil,
Doğru yaşamak için buradayım.
Korkmak için değil,
Hakkı haykırmak için.
Alkış için değil,
Yalnızca Allah için.
Ve bu yüzden diyorum ki:
Zulmü sevemem.
Zalimi alkışlayamam.
Çıkar için susamam.
İnandığım değerleri satamam.
Bedeli yalnızlık da olsa, iftira da olsa, tehdit de olsa…
Ben hakikatten dönmem,
Özgürlüğümün tarifi budur benim....
Erol Kekeç/02.08.2025/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder