Çalarken sessizdir eller,
Gecenin koynunda büyür kirli diller.
Aynı sofrada susar hırsızlar,
Bir lokma için boğaz boğaza dostluklar...
Hak olmayanı bölüşmek zor mu?
Vicdansızlıkta bile bir protokol olur mu?
Çalarken omuz omuza yürüyenler,
Paylaşırken neden düşman olurlar?
Çünkü kazanç adil değilse,
Paylaşım savaş olur her nefeste.
Bir lokma ekmek gibi görünür belki,
Ama içinde boğulur insanın yüzü, rengi...
Merhamet yoksa çalanın kalbinde,
Paylaşmak da kanar bıçağın ucunda.
Hak etmeyen hak bölüşemez dostum,
Vicdanı olmayan adalet kuramaz topluma..
Ey zaman! Tanık oldun çoklarına,
Soyanlar büyüdü, susanlar sustu ardından.
Ama bir gün gelir, hesap sorar hayat,
Paylaşamadıkları şey boğar onları nihayet...
Erol Kekeç/05.04.2025/Sancaktepe/İST
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder